Payton

Ik was de volgende dag al vroeg wakker. Ik had vandaag geen school, en zelfs geen coschappen, maar ik was toch van plan naar de bibliotheek te gaan. Het zou niet heel erg lang meer duren voordat de tentamens begonnen en ik wilde goed voorbereid zijn. Ik stond in de keuken een stuk toast met boter te besmeren, toen Phoenix binnenkwam. "Goedemorgen." zei ze. Haar ogen stonden nog erg slaperig. "Toast?" vroeg ik terwijl ik nog een boterham in de broodrooster stopte. Phoenix knikte slaperig en ging op de keukentafel zitten. "Lekker geslapen?" vroeg ik terwijl ik haar een stuk toast met jam overhandigde. "Nee. Eerlijk gezegd niet. Ik heb misschien even geslapen, maar na twaalven werd ik wakker en kon ik niet meer in slaap komen." zei Phoenix. Ik fronste mijn wenkbrauwen even. "Ik werd ook net na twaalven wakker.." mompelde ik. "Oh eindelijk! Jullie zijn wakker!" riep opeens een stem vanuit de deuropening. Ik keek om en zag Pam in de deuropening staan. "En dat zegt mevrouwtje ik-kom-normaal-gesproken-niet-voor-elven-mijn-bed-uit." mompelde ik. "Luister. Ik ben gister op zolder geweest." zei Pam. Nu pas zag ik dat ze een groot en dik boek in haar handen had. "Je bent op zolder geweest? Maar we konden die deur met geen mogelijkheid open krijgen.." zei Phoenix verbaasd. "Ja. De deur ging opeens open. Maar daar gaat het niet om! Ik vond dit boek en toen heb ik een spreuk voor gelezen en-" "Wacht. Je hebt wat gedaan?" Ik trok een wenkbrauw op. "Ik heb een spreuk voorgelezen." zei Pam ongeduldig. "Pam! Wat is dat voor boek!" zei Phoenix. Ze was opgestaan en stond nu naast de keukentafel. "Jongens! Luister nou! In dat boek staat dat we heksen zijn!" zei Pam. Er was geen touw aan vast te knopen. "Pam. Geef dat boek eens hier." zei ik en ik pakte het boek uit haar handen en legde het op het aanrecht. Phoenix kwam naast me staan en ik sloeg het boek open. Ik begon de tekst op de eerste pagina vluchtig door te lezen. "Dit is hekserij." mompelde ik. "En dat heb je hardop voorgelezen?" vroeg Phoenix aan Pam. Haar gezicht stond niet zo vrolijk. "Nou.. Ja.. Ik dacht dat het niet zoveel kwaad kon. Maar er staat in dat onze overoveroveroveroveroverovergrootmoeder ofzoiets Melinda Warren heette. En zij was een heks en had drie krachten-" "Pam. Stop. Dit is gewoon een oud boek met een paar rijmpjes erin. Hekserij bestaat niet." zei ik en ik klapte het boek demonstratief dicht. "Zo. Er is niks veranderd. We zijn niet opeens heksen geworden doordat Pam een rijmpje voor las uit een oud boek. Dat is gewoon belachelijk." zei ik en ik liep de keuken uit. "Ik ga naar de bibliotheek. Ik zie jullie vanmiddag wel weer."