Phoenix

Ik was nog steeds ontzettend moe. En dan ook nog dat gedoe met dat we plots heksen zouden zijn. Het klonk niet logisch. Het was ook niet logisch. Het bestond helemaal niet. Payton had helemaal gelijk. Het was gewoon onzin. Een versje dat een van onze voorouders had gemaakt in de middeleeuwen omdat mensen toen in hekserij geloofden. Onzin dus. Ik nam een hap van mijn toast en vervolgens een slok koffie. Ik stond op. Pam keek me hoopvol aan. 'Ik geloof er ook niet zo in hoor.' mompelde ik maar. 'Maar het Ouija bord bewoog ook uit zichzelf je hebt het zelf gezien.' Hier had ik natuurlijk geen weerwoord op maar dan nog. Geesten bijvoorbeeld en hekserij was heel wat anders. Met dat ik dat tegen mezelf zei twijfelde ik er wel heel erg aan. 'Pam ik heb hier nu even geen tijd voor. Leg dat boek maar weg.' En Pam sjokte vervolgens de keuken uit. Ik had spijt dat ik niet zo enthousiast kon zijn als haar maar ik vond het maar niks. Ik wilde er liever ook niet echt iets mee te maken hebben. Ik nam nog een slok van mijn koffie en stond opnieuw op en liep naar de telefoon die aan de keukenmuur hing. Ik zou die klusjesman maar eens bellen. Ik keek op de klok. Half negen. Dan moesten ze toch open zijn? Ik toetste het nummer in dat ik gisteren nog had opgezocht en wachtte tot de telefoon over ging. Het leek wel aardig lang te duren. 'San Francisco Bay ect.' 'Goedemorgen met Phoenix Halliwell.' En zo regelde ik de klusjesman. Hij zou vanmiddag langs komen. Dat kwam mooi uit want dan kon ik nu nog even snel langs Enchanted. 'Nou ik ga even langs Enchanted.' 'Oh oh oh! Mag ik mee?' Ik keek haar verbaast aan. 'Wat? Ik wil het ook wel eens zien!' 'Goed goed maar schiet wel op ik wil nu weg eigenlijk.' Ze had haar pyjama immers nog aan. 'Goed ik ga heel snel!' en Pam stoof de trap op terwijl ik beneden bleef wachten. Ik pakte mijn bord en kopje en die van Payton en ging maar even afwassen.