Tom

Hoe zou ik haar ooit kunnen vergeten? Payton Halliwell. Zes jaar geleden. Wauw. Ze was me meteen opgevallen op school, want je zag niet veel meisjes met zulk mooi natuurlijk zwart haar en dat had me aan haar aangetrokken plus dat ze iets mysterieus had. Haar bleke huid en niet te vergeten de moedervlek. Ik schudde lichtelijk mijn hoofd. Ik keek over mijn schouder. Ik zag Flynn nergens daarbij hoe kon hij weten dat ik koffie zat te drinken en niet gewoon haar overhoorde. 'In ruil voor mijn zakelijke vragen dan.' Payton glimlachte en deed een stap aan de kant en toen kon ik dat huis van de binnenkant bekijken. De kroonluchter in de hoek viel me op. Dat ding hoorde toch in de lucht? Ik besloot het maar niet te noemen. Ze ging voor naar de keuken denk ik en ik stond daar tegen dat kookeiland aangeleund. 'Zo bijna klaar en al happily married?' Indicatie he en smooth. 'Ik woon met mijn zussen.' Oh goed. Gelukkig hield ik mijn mond. 'Heb je het al gehoord? Of gemerkt dat de straat is afgesloten iets verderop?' Ze keek me vragend aan dus ik nam dat maar aan voor een nee. Mooi gesprek aan de koffietafel in de vroege ochtend. Maar zo was ik nou eenmaal ik was rechercheur. 'Golden Gate Avenue. Er is een moord gepleegd. We gaan ouderwets de buren door. Weet jij iets over de vrouw die wat is het vijf huizen verderop woont? Dat hoekhuis?' Dezelfde informatie. Ze was zelfs niet op Phoenix haar buurtfeest geweest, Phoenix zal dan wel de zus zijn..of zusje, was Payton niet de oudste? En dat ze jong was of er in ieder geval jong uit zag. Ha nu niet meer dacht ik zo. Ik pakte de koffie aan. Wat moest ik tegen haar zeggen. Ik was nog steeds even verbaast om haar hier zo te zien. Ik was hier nu al ha al euh.. was ik hier een half jaar. Nee iets langer. Als ik onthouden had wanneer Nana geboren was wist ik het zeker. Want zo lang was ik hier. Ze was nog jong dat was een ding dat zeker was en geen jaar. Ik was een man ik hield dat soort dingen niet bij. 'Hoe lang ben je terug?' Alsof ze mijn gedachten kon lezen. 'En waarom hier?' 'Pf euh. ik denk half jaar, driekwart jaar dat ik terug ben. New York is het niet weet je als rechercheur. Ik wilde hier weer naar terug. Vooral-' Ik wilde het Payton vertellen ondanks dat het haar misschien niks kon schelen. 'Vooral na het ongeluk van mijn ouders. Ik bleef alleen over.' Ik wilde haar reactie zien, waarom weet ik niet maar ik wist dat zij toen ook alles had verloren. Toch. Haar moeder bij haar.. derde zusje? Het was allemaal zo ver weg. En haar vader was al weg ofzo. Was ze niet opgegroeid door haar grootmoeder? Was die er nog? Nu wist ik zeker, dat ik wist hoe zij zich voelde.