zaterdag 27 augustus 2011

Phoenix

Toen ik daar uiteindelijk aan kwam liet ik me niet nog een keer weg sturen door die bouwvakker. Ik vertelde hem ook even dat ik niet aangesproken wilde worden met mevrouwtje. Het was immers mijn club. Uiteindelijk gingen ze rond zes uur allemaal weg. Enchanted was al een heel eind. Met een beetje geluk waren ze volgende week klaar. En dan was Enchanted helemaal van mij. Ik klom op het podium. Eigenlijk moest ik al terug naar huis. Koken. Ze konden toch ook wel een pizza halen voor deze keer. Of even wachten. Ik liep naar de plek waar de microfoon zou komen te staan. 'Dames en heren. Welkom bij de opening van Enchanted.' fluisterde ik. Hardop praten was zo dom. Zelfs al was er niemand. 'Ik hoop dat dit een van de beste clubs gaat worden van San Francisco.' Uiteindelijk met veel pijn en moeite liep ik de trap op naar boven om Enchanted te gaan verlaten. Deze keer deed ik de deur op slot. Ik liep terug naar de auto en reed maar naar huis. Wat best lang duurde omdat het toch vrij druk was op de weg. Thuis aangekomen zag ik Payton haar auto en Pam haar fiets. Ik pakte de zak met boodschappen uit de kofferbak en liep naar de deur die ik onhandig met mijn elleboog opende. 'Ben thuis?' Ik kreeg eerst geen reactie. Ze hadden elkaar toch niet bewusteloos geslagen. 'Phoenix!' Gelukkig Pam reageerde. Ik zag mijn zussen in de deuropening van de keuken verschijnen. 'Leven jullie nog?' vroeg ik met een lach toen ik hun kant op liep en de boodschappen op de eettafel zette. 'Ja we waren al begonnen met eten sorry.' 'Eten?' Ik keek licht beledigd. Payton kon helemaal niet koken. En als de keuken helemaal vies was ging ik gillen. Ik tilde de zak met boodschappen weer op en liep snel de keuken in. Maar die zag er nog prima uit. Niet te vies in ieder geval voor een keuken waar in was gekookt. 'Wat heb je gemaakt Pam?' Maar ik zag de ovenschotel al. 'Hoeveel wil je?' vroeg Pam me toen ik ondertussen de boodschappen in de daar voor bestemde kastjes enzovoort had weg gestopt. 'Oh niet zo veel hoor.' Ik liep wat heen en weer. 'En hoe was jullie dag? School?' 'Baan.' Ik keek verbaast van Payton naar Pam. 'Baan?' Pam overhandigde me het bordje. 'Alsjeblieft.' Dat zei me al genoeg. 'Wat heb je gedaan? Ik bedoel je moet wel wat heel ergs gedaan hebben want Mrs Greenwall is een redelijke vrouw.' Pam keek van me weg en ging aan de keuken tafel zitten. Ik wist echt niet meer baantjes zo waar ik Pam misschien kon helpen. En we hadden het nu al krap. Met zijn drieën in een huis. Gelukkig had Payton haar co-schappen nog maar dat was op dit moment alles. Uiteindelijk liet ik het maar zo en wendde me tot Payton. 'We hebben echt een renovatie nodig voor dit huis. Ik werd bijna geraakt door onze kroonluchter vanmiddag. Het zal wel duur worden maar anders moeten we verhuizen. En ik denk dat dat nog duurder is.' Ik nam een hap. Okay dit was nog best lekker voor wat ik verwacht had.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten