Phoenix

Payton ging vroeg naar bed wat ik eigenlijk ontzettend jammer vond. Ik wilde haar ook het goede nieuws vertellen. Het idee dat we dan in ieder geval genoeg geld konden opbrengen om een timmerman of iets in die trant in te schakelen voor ons huis. Enchanted was namelijk bijna klaar. Nog een dag misschien nog een extra dag en het was klaar. Dan moest ik het natuurlijk nog inrichten en een band regelen maar ik wist al precies hoe ik het wilde hebben dus dat kon niet al te lang duren nam ik aan. Pam zwaaide met haar hand voor mijn gezicht. 'Waar denk je aan?' Ik schrok een beetje op van haar omdat ik dit niet zag aankomen. 'Oh euh.. Enchanted.' gaf ik eerlijk toe. 'Het is bijna klaar.' 'Awesome!' Ik glimlachte naar Pam, ik kon het tenminste iemand vertellen. 'Wil je samen film kijken of zo?' Ik schudde mijn hoofd nou nee niet echt zin in. 'Oh ik weet wat!' Pam sprong op en ging het zoeken. 'Ik ga nog even naar Payton.' riep ik maar naar haar toe. Ik liep de trap op. Geen flauw idee wat ze aan het doen was en klopte bij Payton aan. 'Ik ben het.' 'Binnen.' Toen ik haar kamer in kwam leek ze echt moe. Ik wilde het niet toegeven toen Pam het zei maar het was niet echt te ontkennen. 'Je ziet er echt moe uit.' Payton mompelde iets onverstaanbaars vast omdat Pam het eerder had gezegd. 'Ik wilde nog wat zeggen over die klusjesman.' Payton keek me aan. 'Enchanted is bijna klaar. Dus als we nu al een klusjesman aanschaffen kunnen we de achterstand zo in halen.' Payton keek me aan met een moeilijk gezicht. 'Phoe.' Ze zuchtte en ik begon me opeens heel erg zorgen te maken. 'Ik wil je droom niet verpesten maar wie weet loopt Enchanted wel helemaal niet goed.' Ze had me wel beledigd. Ik had het perfecte plan al helemaal uitgedacht en ik belde elke dag met de manager van die oh zo bekende band in San Francisco. Die zouden optreden op de opening van Enchanted. Ik zou morgen de posters uitwerken. 'Ja dat weet ik heus wel maar of dat denken of dat dit dak op mijn hoofd valt. Ik bel morgen een klusjesman of je het nou leuk vind of niet.' En zonder verder nog wat te zeggen liep ik haar kamer maar uit. Toen ik beneden kwam was mijn boze gevoel alweer over. 'Kijk.' Ik keek geschrokken naar dat ding dat Pam vast had. 'Een Oujia bord? Waar heb je die vandaan.' 'Gevonden in de kelder. Kom je?' Ik knikte maar. Dat ding werkte toch niet. Pam duwde altijd dat ding zelf.